เมื่อพ่อแม่แก่ตัวลง

– วัยพ่อแม่นี้ ขี้ใจน้อย เป็นยิ่งนัก

– เมื่อลูกทัก ว่าทำผิด มันติดหู

– นึกทีไร น้ำตาล้น จนร่วงพรู

– จงเอ็นดู เถิดหนา อย่าบ่นเลย

– เข่าก็อ่อน แรงก็ล้า ตามัวซ้ำ

– ลูกช่วยค้ำ พยุงบ้าง อย่านั่งเฉย

– ตอนลูกเล็ก ปีนขี่คอ พ่อยังเคย

– อย่าละเลย ให้ชอกช้ำ ระกำใจ

– ลูกพูดไป ฟังไม่ทัน อย่าหันหนี

– พูดอีกที เถิดลูกรัก อย่าผลักไส

– หูมันแก่ ฟังลูกเล่า ไม่เข้าใจ

– จับความได้ กะพร่องกะแพร่ง ชี้แจงที

– ตอนลูกเล็ก พูดซ้ำมา ดูน่ารัก

– ตอนนี้พ่อแม่ แก่นัก ชักลืมถี่

– พูดซ้ำซาก มากมาย ตั้งหลายที

– ขอคนดี อย่าถือโทษ โกรธมากเกิน

– ลูกงานหนัก พ่อแม่ก็รู้ อยู่ว่าหนัก

– ขอลูกรัก พักคุยบ้าง อย่าห่างเหิน

– อยู่กับลูก กับเมีย เสียจนเพลิน

– ขอแค่เดิน มาถามไถ่ ในบางที

– เรื่องสำลัก ข้าวปลา อาหารน้ำ

– เกิดซากซ้ำ จนระอา น่าหน่ายหนี

– ขอให้ลูก จงอดทน เถิดคนดี

– แก่แล้วมี ปัญหา มาทุกคน

– อีกไม่นาน หรอกหนา เวลาผ่าน

– ความรำคาญ ทั้งหลายแหล่ แม้สับสน

– คงไม่กลับ มาเกิดซ้ำ ทำเวียนวน

– เมื่อผ่านพ้น พ่อแม่ลับ ดับชีวิต

– ขอให้ลูก ได้อยู่เย็น และเป็นสุข

– อันความทุกข์ จงหลีกไกล หายสนิท

– อย่าแผ้วพาน ลูกของพ่อแม่ แม้สักนิด

– ขอชีวิต ลูกพร้อมพรั่ง ดั่งใจเทอญ

จากใจพ่อและแม่ของลูก

Cr.Saran Wiki

ใส่ความเห็น